6 definiții pentru butnărit

Explicative DEX

butnărit1 sn [At: MDA ms / Pl: ~uri / E: butnări] (Reg; nob) 1-2 Butnărire (1-2).

butnărit2, ~ă a [At: MDA ms / Pl: ~iți, ~e / E: butnări] (Reg; nob) 1 Dulgherit2. 2 Bătut înfundat.

❍BUTNĂRIT sbst. Mold. Trans. 🛞 Meseria butnarului, dogărie.

butnărít n., pl. urĭ. Nord. Dogărit.

Sinonime

BUTNĂRIT s. v. dogărie.

butnărit s. v. DOGĂRIE.

Intrare: butnărit
butnărit substantiv neutru
substantiv neutru (N29)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • butnărit
  • butnăritul
  • butnăritu‑
plural
genitiv-dativ singular
  • butnărit
  • butnăritului
plural
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)